Naar inhoud

Winkelwagen

Je winkelwagen is leeg

Doorgaan met winkelen
“Door bezig te zijn met zeep maken, kreeg ik mijn gedachten weer op de juiste plek.”

“Door bezig te zijn met zeep maken, kreeg ik mijn gedachten weer op de juiste plek.”

Het was het allereerste bericht dat in onze Zelfzorg-community verscheen.

Het Zelfzorgjaar was nog maar net begonnen en Ellen had haar eerste zeepjes uit de mal gehaald. Ze was enthousiast. Heel enthousiast zelfs. 😉 Maar tussen de regels door gebeurde er iets wat voor mij misschien nog veel mooier was dan die eerste zelfgemaakte zeep.

Een paar dagen eerder had Ellen iets meegemaakt waardoor ze behoorlijk in haar hoofd zat. Ze besloot daarom haar aandacht te verleggen naar iets heel anders: zeep maken.

Ze schreef:

“Voor mij helpt het bezig zijn met iets als dit heel erg met alles op de juiste plek te krijgen, mezelf te herpakken, de juiste dingen overdenken ipv piekeren... wat mij betreft onderdeel van zelfzorg.”

Daar was het. De essentie van Het Zelfzorgjaar, nog voordat we eigenlijk goed en wel begonnen waren.

Van piekeren naar maken

We zijn gewend geraakt aan een leven waarin ons hoofd eigenlijk nooit helemaal uitgaat. We denken vooruit, we regelen, we zorgen, we beantwoorden berichten, we vullen lege momenten op. En als we eindelijk tijd hebben om even niets te doen, grijpen we vaak automatisch naar een scherm.

Ellen ontdekte iets anders. Door haar handen bezig te laten zijn met het maken van zeep, kon ze haar hoofd even rustig krijgen.. Niet door haar gedachten weg te drukken, maar juist door ruimte te creëren om ze op een andere manier te ordenen. Ze focuste op de ingrediënten, het proces en het maken. En toen ze een dag later haar eerste zeepjes uit de mal haalde, merkte ze dat er ondertussen ook in haar hoofd iets was veranderd.

“En vandaag heb ik dus de zeepjes uit de mal gehaald en keren zaken zich ook weer ten goede.”

Hoe mooi is dat?

Zelfzorg hoeft niet altijd rust te zijn

Als we het over zelfzorg hebben, denken we misschien snel aan een bad, een boek, een wandeling of een avondje op de bank. En natuurlijk kan dat heerlijk zijn, maar zelfzorg kan er ook heel anders uitzien. Soms heb je helemaal geen behoefte aan stilzitten, maar helpt het juist om iets met je handen te doen. Om iets te maken waar je volledige aandacht naartoe kan.

Juist doordat je even uit de drukte van je hoofd stapt, ontstaat er ruimte voor ontspanning, nieuwe ideeën, overzicht en aandacht voor jezelf. Dat is precies wat Ellen in die eerste week al ervaarde.

Tijd voor jezelf is aandacht voor jezelf

We hebben het vaak over tijd maken voor jezelf, maar misschien is tijd alleen niet genoeg. Want hoeveel momenten hebben we eigenlijk waarop we wel tijd hebben, maar ondertussen met onze aandacht ergens anders zijn?

We ploffen op de bank en scrollen, we eten terwijl we onze telefoon erbij pakken, we gaan douchen terwijl ons hoofd alweer bezig is met wat er daarna moet gebeuren. We zijn even vrij… maar eigenlijk nog steeds aan het doorgaan. Echte aandacht voor jezelf vraagt iets anders. Het vraagt dat je durft te vertragen en dat je iets doet zonder dat het efficiënt of productief hoeft te zijn. Dat je jezelf toestaat om ergens helemaal in op te gaan. En juist daarin kan iets maken en met je handen bezig zijn zo waardevol zijn.

Van iets maken naar iets ervaren

Dat is ook waarom Het Zelfzorgjaar voor mij zoveel meer is dan leren hoe je zeep, bodybutter, zalf of andere verzorgingsproducten maakt.

Natuurlijk is het ontzettend leuk om je eigen producten te maken, om ingrediënten te leren kennen, om te experimenteren en om uiteindelijk iets in je handen te hebben waarvan je kunt zeggen: “Dit heb ík gemaakt.”

Maar het proces ernaartoe is minstens zo waardevol. De aandacht die je eraan geeft. De nieuwsgierigheid. Het vertragen. Het werken met je handen. En het moment waarop je even nergens anders hoeft te zijn. Ellen liet dat al in de allereerste week prachtig zien.

En het bleef niet bij die eerste zeepjes

Een tijdje later vertelde Ellen opnieuw wat Het Zelfzorgjaar haar bracht:

“Het zelfzorgjaar is alles wat ik ervan verwacht had en ik heb geen seconde spijt dat ik er aan ben begonnen.”

Ze merkte dat het haar niet alleen persoonlijk iets bracht, maar ook haar omgeving. Ze werd bewuster van de keuzes die ze maakte met haar tijd én met de producten die ze gebruikte. Ze genoot van haar eigen zaaisels die groeiden en van de overvloedige oogst die daaruit voortkwam en die ze weer kon gaan verwerken in haar eigen verzorgingsproducten.

En misschien nog belangrijker: ze ontdekte steeds meer dat voor zichzelf zorgen een bewuste keuze mag zijn. Want Ellen zorgt graag voor zichzelf, maar zoals ze zelf zegt:

“Ik zorg graag voor mezelf maar nog meer voor anderen.”

Juist daarom is het zo waardevol om bewust ruimte voor jezelf te maken en niet pas wanneer alles af is of wanneer iedereen om je heen geholpen is. Maar gewoon omdat jij óók belangrijk bent en jezelf eens op de eerste plek durft te zetten.

En dan gebeurt er nóg iets moois

Het Zelfzorgjaar bleef voor Ellen bovendien niet alleen iets wat ze voor zichzelf deed. Ze zag ook wat haar zelfgemaakte producten voor iemand anders konden betekenen. Haar vader is 77 en had lange tijd last van zijn huid.

Ellen schrijft:

“Daarnaast ben ik er super trots op dat mijn lieve papa (77) eindelijk een rustige huid heeft door de producten die ik hier mag leren maken.”

Dat vind ik misschien wel zo mooi aan zelf maken. Wat begint als een moment voor jezelf, kan uiteindelijk ook iets betekenen voor de mensen om je heen. Niet vanuit moeten of vanuit nóg meer zorgen voor anderen. Maar juist vanuit het plezier, de kennis en de aandacht die je eerst aan jezelf hebt gegeven.

Dat is voor mij de kern van Het Zelfzorgjaar

Het gaat over zelf maken, maar ondertussen eigenlijk over zoveel meer.

Het gaat over opnieuw ontdekken wat jouw aandacht waard is. Over vertragen in een wereld die voortdurend sneller lijkt te gaan. Over je handen gebruiken in plaats van alleen maar je hoofd. Over bewust kiezen waar je je tijd aan besteedt. Over creativiteit. Over natuur. Over eenvoudige verzorging. En vooral: over jezelf niet steeds voorbijrennen.

Ellen schreef haar bericht in de allereerste week van Het Zelfzorgjaar. Ze had toen nog geen idee dat haar woorden precies zouden verwoorden waar het hele jaar voor mij om draait. Maar misschien is dat juist het mooiste.

Je hoeft niet eerst te weten wat zelfzorg voor jou gaat betekenen, je hoeft alleen maar ruimte te maken om het te ontdekken. En misschien begint dat wel heel eenvoudig met een paar ingrediënten, je handen, een beetje tijd en iets nieuws leren maken.