Emissievrije grondstoffen
Al filosofeer ik me een ongeluk in bed en onder de douche: mijn kinderen zijn de echte genieën. Zo stelde mijn dochter op vijfjarige leeftijd een vraag die me altijd is bijgebleven. Wachtend voor het stoplicht aan een drukke weg keek ze van links naar rechts naar rijen auto's aan beide kanten: "Papa, waarom willen alle auto's aan die kant allemaal daarheen, en alle auto's dáár allemaal die andere kant op?"
Zoals de filosoof Blaise Pascal het al zo treffend omschreef: "Al het ongeluk van de mens is afkomstig uit één enkel feit: niet in staat te zijn om rustig in een kamer te blijven zitten." Stilstaan betekent je eigen gedachten onder ogen komen, werkelijk voelen en tot rust komen... en dat vinden we doodeng. Het is veel makkelijker om in beweging te blijven. Ik ben al mijn hele leven geïntrigeerd door dit fenomeen, en op zoek naar oorzaken en oplossingen. Ze zijn overal om ons heen en nemen eindeloos verschillende vormen aan. Soms lopen probleem en oplossing zelfs door elkaar heen, zoals een mindfulnessprogramma op je televisie.
Ik heb het mijn persoonlijke doel gemaakt om laagdrempelige oplossingen te integreren in ons drukke, afleidende bestaan. Daaruit is een credo voortgekomen dat voor mij altijd werkt: zoek het dichterbij. Dichterbij huis, dichterbij jezelf, dichterbij de basis.
De producten die we maken lijken op het eerste gezicht misschien niets te maken te hebben met Pascal, maar er zit wel degelijk een filosofie achter: minder gebruiken, dichterbij de bron. Natuurlijke producten en merken schieten overal als paddenstoelen uit de grond (geweldig, natuurlijk) maar ook daarin schuilt een behoefte om steeds meer te willen. Zo laten we duizenden kilo's sheaboter uit Afrika verschepen omdat we vinden dat onze westerse huid dat nodig heeft. En een goede verzorgende olie moet tegenwoordig wel Marokkaanse arganolie bevatten, anders telt hij niet mee. Voor mij voelt dat als je geluk laten afhangen van een nooit te verzadigen zoektocht naar goed–beter–best.
Aan alle online tijgers met een miljoen digitale vrienden wil ik vragen: ben je ook lief voor je buurman? En vervult dat je sociale behoefte voor die dag? Zo stel ik mezelf ook bij het maken van goede verzorging de vraag: zijn er echt geen heerlijke grondstoffen te vinden in mijn directe omgeving? Heb ik al die tropische ingrediënten echt nodig? Hoeveel boot-, vliegtuig- en vrachtwagenuren (en hoeveel onderbetaalde handen) is mijn huid waard? En heeft mijn huid dat eigenlijk allemaal nodig?
Vanuit die vragen ben ik actief op zoek gegaan naar lokale grondstoffen die binnen honderd kilometer worden geteeld, verwerkt en zo emissievrij mogelijk vervoerd. De ontdekkingen zijn soms stuitend, zoals kosten die lager uitvallen naarmate het productieland verder weg is, maar ook verrassend: lokale grondstoffen blijken óók gewoon heel rijk en voedend te zijn voor de huid.
Het eerste resultaat mag er zijn: een grondstof die op minder dan een halfuur van ons atelier biologisch wordt geteeld, emissievrij wordt verwerkt, vervoerd en tot zeep gemaakt.
Maak kennis met onze lokale raapzaadolie.